arkadaş zekai’nin hüzün mevsimi

gece
bir tabut gibi çöker omuzlarıma
bir ölünün iç çekmesi olur rüzgar
hüzünle düşünürüm uzaktaki bir evi yıldızlar sayılmaz: hasret uzakta
hasreti bir ben bilirim bir de gecenin gözlerindeki baykuş
baykuş kötü kuş baykuş çirkin kuş
onu hüznümle güzelleştiririm.
hüznümle süsler bir damın üstüne oturturum.
-sizi hiç bu kadar yakından görmedimdi

yıldızlar sayılmaz: hasret uzakta

Devamı